Trudny obiekt troski

„Trudny Obiekt Troski” to monodram Anity Szymańskiej w reżyserii Wiktora Stypy (duet Greta Oto). To intymna, ironiczna i poruszająca opowieść o młodej kobiecie, która w obliczu śmierci babci musi zmierzyć się z nieprzepracowanymi relacjami rodzinnymi, własną żałobą i rozpadającym się związkiem. Pomiędzy potrzebą bliskości a lękiem przed zależnością bohaterka po raz pierwszy próbuje naprawdę usłyszeć swój głos i zdecydować o sobie.

Spektakl jest próbą uchwycenia portretu europejskiej „everywoman” XXI wieku – uwikłanej w rodzinne schematy, emocjonalne dziedzictwo i oczekiwania swoich bliskich. Związek, w którym tkwi bohaterka, coraz bardziej przypomina więzienie niż miłość; studia nie układają się tak, jak powinny; żałoba po babci – zamiast oczyszczać – uruchamia lawinę sprzecznych emocji, wspomnień i poczucia winy. „Trudny Obiekt Troski” to spektakl o rodzinnych zależnościach, traumach międzypokoleniowych i o żałobie za kimś, za kim… niekoniecznie się tęskni. Z humorem i czułą ironią, a zarazem z aktorską precyzją, opowiada o momencie, w którym wszystkie elementy życia wpadają do emocjonalnego blendera, zmuszając do konfrontacji z tym, co niewypowiedziane i wyparte. To kameralna, uniwersalna historia o dojrzewaniu do autonomii, o potrzebie zerwania z odziedziczonymi wzorcami i o pierwszym, naprawdę świadomym geście samostanowienia.

Trudny Obiekt Troski jest spektaklem z założenia minimalistycznym a jego forma płynnie przeskakuje między formalnymi zabiegami i sprawnym dramatycznym aktorstwem. Jest dzięki temu przystępny dla widzów nie bywającym w teatrze na co dzień, a szereg umownych mikrochoregrafii i zabiegów z zakresu teatru formy rozbija typową “rodzajowość” klasycznej opowieści na scenie. Docenili to zarówno widzowie jak i jury festiwali teatralnych – Anita Szymańska odgrywająca główną rolę to laureatka III Nagrody Aktorskiej na XVII Festiwalu Monodramów MoTyF w Tychach oraz nagrody „Uwaga Nadzieja” na Festiwalu Strzała Północy (2025).